Af en toe wat sportief en gezond nieuws van de familie Schoon.....

Bergrace en Zevenheuvelenloop

2 keer per jaar is de Bergrace by Night. 3 keer heb ik al eens deelgenomen. 3 keer dezelfde afstand. 12,6km. Afgelopen april deed ik niet mee. Dat was net na de marathon. Erik en Eric liepen wel. Een andere afstand. Er zijn heel veel verschillende afstanden, maar ze eindigen allemaal met die laatste kilometer in het pikkedonker omhoog. Je ziet niets, behalve al die honderden waxinelichtjes. Heel mooi, maar oh zo zwaar. Goed, tijd om weer eens te lopen. Een andere afstand wel te verstaan, want de 12,6 is niet meer, de start bij het oude stadion is ook niet meer, dus Eric en ik gingen voor de 9,6km die op de markt in Wageningen startte. Met z'n allen in de bus van Rhenen naar Wageningen en vandaar het verwarmde terras op om op de start te wachten. Maar ja....de start is om 22.50. 's avonds laat dus, dus...wat doe je dan aan? Dilemma. Korte broek, lange broek, korte mouwen, lange mouwen. Dilemma. Tot overmaat van ramp ging het ook nog regenen! Een miezerregentje welliswaar, maar toch. Daarbij was er de hele dag al behoorlijk wat wind. OMG, wat een gedoe voor een wedstrijdje van 9,6km. Lange broek, korte mouwen en windbreaker. Garmin aan, in het startvak en gaan. Niet over de kop, kop erbij, een beetje gedoseerd lopen is wel prettig. Via het marktplein gingen we de dijk op. In het donker. Geen maan zoals de dag ervoor toen we training hadden. Donker en stil. Ik liep met een dame in het geel, we kletsten wat, bleven bijelkaar totdat we het terrein van de boer opgingen. Ik liep wat vooruit, gilde nog waar de plassen waren, we konden nog even iets zien door een grote lamp die de boer had opgehangen.  Geen idee waar we liepen. Op een gegeven moment kwamen de mannen eraan. Rutger liep als eerste! Super. Verder in het donker, af en toe kwamen er mannen voorbij en ik ging zelfs nog 2 dames voorbij! Eindelijk kwam de laatste km in zicht. Haha, zicht, maar niet heus. Ik wist opeens waar ik liep. ' Veel succes'  werd er nog geroepen. Pffft, daar ging ik dan. Rustig aan naar boven hobbelen, tussen de waxinelichtjes in, hopend om niet te struikelen, laat staan te vallen. Je hoort in de verte de speaker boven, maar je hebt geen flauw idee wanneer je er bent. Tenminste ik niet. Na een eeuwigheid zag ik licht! Jihaa, ik was boven!! De laatste honderden meters gingen als vanzelf en ik ' vloog'  (kuch) over de finishmat. Vantevoren had ik natuurlijk een tijd in m'n gedachten, 51minuten. Het werden er 50.28. Daarbij ging die afschuwelijke laatste km net onder de 6 minuten! Nog nooit eerder was dat gelukt. Het lopen ging ook erg lekker. Uitslagen: Dames 9,6km en per categorie. Wat een lol. Eric kwam een paar minuten na mij over de finish en samen liepen we naar het Jungle restaurant waar de tassen lagen/zouden liggen. Ze waren er nog niet. Wel hoorden we het verhaal van de wisseltruc van Andrea en Rik.....  De tassen kwamen even later, ik kon nog even wat chat'n'runners gedag zeggen en toen gingen we weer als de wiedeweerga naar huis, want.....de volgende dag of eigenlijk dezelfde dag, moest ik om 10.00 in Breda zijn. Om 1 uur 's nachts kroop ik m'n bedje in om er 6,5uur later weer uit te kruipen. Shopdag met m'n nicht in Breda. Leuk! Heerlijke cappuchinno, zalige lunch, leuke dingen gekocht, gezellig gekletst, superleuk dus. Zondagochtend was het tijd voor een lekkere duurloop vanaf de parkeerplaats van de Kaapse bossen. De bedoeling was om weer zo'n 16km te lopen, maar de paaltjes waren toch anders dan de vorige week.....en met nog geen 9km waren we alweer teurg op de parkeerplaats! Ja zeg, daar sta ik niet voor op om 7uur ' sochtends. Ik ging dus lopend naar huis en zo werden het 18km. Lekker. De rest van de zondag hingen we voor de open haard, keken een film en wat series. Heerlijk!

De volgende zondag, gister dus, 15 november 2009. Tijd voor de zevenheuvelenloop! Yvonne had hemel en aarde bewogen om te zorgen voor 4 startnummers. Uiteraard was het haar gelukt. Deze keer geen introducees en legitimatie was nodig. Oeps...... Yvonne's inschrijving was al vreemd gegaan, Eric alias Huub, zou niet lopen, mijn Erik zou Stephan zijn en ik Marco Z. Zonder veel moeite kwamen we binnen! Dank je wel Yvonne! Er stond weer genoeg lekkers, krentenbollen, eierkoeken, sultana's, koffie, thee......kortom voor de inwendige mens was goed gezorgd. Wel vonden we de opkomst matig. De opkomst van Fortis lopers. Het was stil binnen. Van de 300 Fortislopers die er zouden zijn waren er maar een handjevol. Onze start zou uit het allerlaatste startvak zijn. Oeps! Maar....toen we daar naar toe liepen zag ik opeens Jan Willem midden op straat staan! Zijn vrouw staat naast me! Nou ja, hoe toevallig. Tussen de duizenden lopers, zie je een bekende. Leuk!! In het startvak hoorden we via speakers wie er als eerste man aan de finish kwam en wie als eerste vrouw. En dan moesten wij nog starten! Ik hobbelde alvast wat vooruit, al wat mensen voorbij. Bij de startmat zag Esther mij opeens! Zij was een van de vele vrijwilligers. Ook weer zo toevallig dat zij mij zag tussen al die lopers! Nog een toeval.....net over de start, zie je de lopers die in snelle startvakken gestart zijn finishen. En wie zie ik daar lopen? Juist...snelle Koen! Da's leuk, ik schreeuw naar 'm, hopend dat hij het hoort. De grote in haalslag gaat beginnen. Al slalommend en vooral linkshoudend 'ren' ik het parcours op. Mensenmiena, wat een mensen! Ik wil me niet over de kop lopen, dus rustig aan. Voor ik het weet zijn de eerste 5km voorbij. 26.33. Tijd voor een flesje H3O. Dit is de vierde keer dat ik hier in Nijmegen loop en ik weet het parcours een beetje....er zijn vreselijke heuvels, maar ook stukken die dalen! Jihaa, ik hou van dalen. Goed oplettend waar ik loop, nog steeds vooral links, inhalend en soms ingehaald wordend, hobbel ik verder. Het gaat lekker, het voelt goed. De tweede 5 gaan in 26.03 Ik zie Marjon van de loopgroep nog onderweg, een aantal 12uurs shirts uit Den Haag, nog meer Aart Stiger lopers, ik krijg een opmerking dat 'het zo niet hoort'....als ik ergens inhaal, maar het ging even niet anders. Sorry. Soms was het een muur van mensen waar je tegenaan liep. Ellebogen waren even nodig. De laatste km's gaan naar beneden. Heerlijk. De rekenmachine is de hele tijd aangeweest....zou het lukken om onder de 1.20 te komen? Vorig jaar liep ik nog achter Eric aan, nu moest ik het alleen doen. We gaan de laatste km in, er wordt met bordjes afgeteld, ik zie de speaker en kom over de finish. Waaaaah, 1.18.13. Blij!! Heel blij. (Derde 5km 25.17)Opeens word ik aangesproken door Anita uit WbD! Weer een bekende! Leuk! Na een paar woorden wandel ik verder. Ik kan nooit in 1 keer stilstaan en in Nijmegen moet je heel lang wandelen voordat je bij het water en de medailles komt. Water! Heerlijk. Chip inleveren en op naar het Fortishome. Vorig jaar mochten we ons nog op de gang omkleden, maar deze keer was er een kamer voor de dames met stoelen om in uit te hijgen. Nog meer water, herstelshake, spijkerbroek en shirt en op naar beneden. Eric staat ook beneden en Erik en Yvonne liggen bij de massage! Beiden hebben een PR gelopen! Super. Yvonne 1.24.47 en Erik 1.25.29. Hartstikke goed. Ik ging naar Maxim om wat Chat'n'Runners te zien. Helaas laat ik het Fortisbuffet aan me voorbij gaan. Bij Maxim was het erg gezellig, leuk gepraat, vele PR's waren gesneuveld. Maar ja, ook hier geldt: er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan. Een sms'je liet weten dat ik terug moest. Het buffet had gesmaakt..... We stapten met z'n viertjes weer in de auto en met een uurtje waren we weer terug in Driebergen. Een geweldige dag weer. En ja, vandaag al foto's!

Thuis douchen we eerst en eten gebakken eieren met kaas en brood! Jammie, dat smaakt lekker. Volgende wedstrijd: 29 november de tisvoorniks loop in Geldrop. Er komen weer veel webloggende hardlopers uit binnen en buitenland. Leuk!

Lopen, leren èn feesten!

In navolging van Tiny in maart en Jacqueline in augustus had Koen deze keer een trainingsloop georganiseerd in de buurt van Nijmegen. Ron, Koen, Jacq, Kees, Falco, Maarten, Bjorn en ondergetekende waren van de partij. Om 10 uur hadden we afgesproken bij station Molenhoek, gloedjenieuw en nog niet op TomTom, maar gelukkig had ik er wel eens gereden dus na 1 keertje verkeerd gereden te zijn, was ik op tijd. Brrrr, wat een wind! Dat viel even tegen. De andere lopers druppelden het parkeerterrein op en even later vertrokken we voor een prachtig rondje! In de bossen was het zo mooi. Het was voor mij flink aanpoten op de venijnige heuveltjes, maar het was het waard.

Foto gemaakt door Bjorn, Koen was even de bosjes nader aan het bekijken.

Het gezelschap was aangenaam, de gesprekken eveneens. Aardappelvelden werden doorkruist, woorden kregen een nieuwe betekenis en we liepen heerlijk. De laatste km's moest er wat aangepoot worden om op tijd terug bij de auto te zijn. Ruim 18 km werden het. Helaas kon Corné er niet bij zijn, maar toch heb ik hem gezien.....

Het uitzicht op Cuijk was prachtig, de Schotse Hooglanders zaten ons verstoord aan te kijken, in de verte zagen we Duitsland liggen en de Breedeweg zal nooit meer hetzelfde zijn. Het was een mooi rondje. Helaas moest ik er snel vandoor omdat ik om 14.30 in Gorinchem moest zijn voor het sportseminar van Herbalife, toch nog 50 minuten rijden vanaf Malden. Geen lunch, maar in de auto boterhammen. Daar had ik wel op gerekend, een tas vol met eten was mee.

De seminar was uitermate interessant. Er waren diverse sprekers, allemaal boeiend van begin tot einde. Sporters die hun verhaal deden, hoe belangrijk voeding in het algemeen is als er gesport wordt. Ik slurpte alle info op. Dr Luigi Gratton, (ook erg prettig om te zien) sprak zelfs 2 keer. Die man heeft een goede stem! Hij spreekt super, de aandacht verslapt niet, hij nam tijd om vragen te beantwoorden, ging diep de materie in. Kortom, het was een fantastische middag/avond. De info was waardevol, ik heb er superveel van geleerd. Eén van de nieuwe ontwikkelingen, en ik kan zeggen dat ik er al een tijdje mee werk, is het online voedingsprogramma. Je vult online alles in wat je eet en drinkt, zet je sportiviteit erbij en het programma rekent uit wat je moet eten. Dit alles gaat volgens jouw eigen persoonlijke profiel. Interesse? Trek aan de bel zou ik zeggen. Het is ontzettend leuk en interessant om te zien wat voeding met je kan doen. Voeding, geen voedsel. Het verschil? Voedsel is alles wat je naar binnen propt. Voeding zijn voedingsstoffen die je lichaam nodig heeft. Koolhydraten, eiwitten, vetten, vitamine's, mineralen, spore-elementen. Dat alles in een goede balans en dat is voor iedereen weer anders. Een voorbeeld:

Mijn lijst van zaterdag. Conclusie: ik heb veel te weinig gegeten! En als je de lijst ziet wat ik gegeten heb:

Dat is toch aardig wat....maar niet genoeg. M'n lunch was in de auto, 2 boterhammen met smeerworst, diner was in de zaal, 2 boterhammen met kaas, een shake, 2 mandarijnen en 2 appels en thuis heb ik nog 2 koppen linzensoep op (erg lekker btw) en een maaltijdreep genomen. Tegen die tijd was het 21.30 en had ik geen puf meer om iets te eten. Leuk om te zien hè? Dit is niet alleen voor sporters, iedereen kan dit programma gebruiken, bv als je wilt afvallen werkt het ook prima. Er staan ontzettend veel voedingsproducten in het programma en Herbalife is niet verplicht. Natuurlijk is het wel een perfect hulpmiddel.

Goed, dat was de zaterdag. Zondag was het feest! Eerst liepen Eric, Yvonne, Erik en ik een nieuw rondje in de Kaapse bossen. Dàt was leuk! We zijn ons 'gewone' rondje een beetje zat, dus een nieuw stuk bos is nu in ons parcours opgenomen. De blauwe paaltjesroute die soms ook overging in lila. Dat deerde ons niet, we liepen te genieten van een geheel nieuwe stuk waar we nog nooit gelopen hadden. Paardenpaden, door een park, oversteken bij de Donderberg, over supersmalle paadjes, langs Harrie en toen waren we de paaltjes een beetje kwijt, maar wisten we de weg naar de auto nog wel....14km heerlijk genoten. Dat maakte mijn kilometrage deze week 52km. Snel naar huis, douchen en op naar de jarige. Mijn mama was jarig. Met de jarige, kado's en een awc reden we naar Valburg. Daar werd er met de rest van de familie appeltaart en awc gegeten. De kado's werden uitgepakt, mama werd meerdere malen verrast en na een tijdje reden we naar de Duivelsberg. Ook in de omgeving van Nijmegen en Groesbeek waar ik de dag ervoor was. Helaas begon het te regenen toen we gingen wandelen. De kortste route, want Spot kan het niet allemaal meer aan, helemaal met hoogteverschil. Het restaurant zal behoorlijk vol, maar boven was er nog plek. Spot werd door Erik naar boven getild. De pannenkoeken waren zalig. Toen we zaten te wachten op de desserts kwam er een man naar boven. Goh, hij leek wel erg op Corné. Hij ging zitten, we keken elkaar aan en.....het was Corné! Wat een kleine wereld. Even later kwam de rest van hun gezelschap. Ontzettend leuk. In de stromende regen reden we terug naar Driebergen. De kinderen en Spot werden thuis afgezet en Erik en ik gingen nog even mee met de jarige om het kado in te stellen. Ze heeft er elke dag plezier van.

Het was een super weekend!

Konijnenruil.

Vandaag werd het ene konijn ingeruild voor het andere, de haas hopte maar heen en weer, werd uitgekafferd door het gefrustreerde konijn en met open armen ontvangen door het andere konijn. Morgen het volledige verhaal over de konijnen en de geweldige haas.

Er werd wel een PR gelopen door het gekrulde konijn. Het gefrustreerde konijn was na afloop wel tevreden met haar tijd, 1.55.56, maar had liever veel sneller haar 'wortelsapje' gedronken.....

Nou, the whole story dan.......van zaterdag op zondag kregen we, door de wintertijd, een uur cadeau, een uur langer slapen. Lekker. Erik ging samen met Yvonne en Eric hier in het bos lopen en ik zou naar Etten Leur gaan om daar de halve , mijn 15e halve, te lopen. Maurice had zich wederom weer aangeboden als haas om mij naar een PR te hazen. Die 1.50 zit toch wel in m'n hoofd. Eerder van de week kreeg ik een berichtje van Leo of ik zelf nog wel liep met al die aanmoedigingsuitjes. Ja, lopen doe ik wel, maar echt een structuur zit er niet in. Gewoon lekkere duurloopjes, veel kort werk, 2 weken geleden een pittige duurloop met Eric, maar verder lang tempo, langer dan 12km, is er niet te bekennen. En toch wilde ik zo graag die 1.50 lopen! Enniewee, ik ging nadat ik samen met Spot een rondje in het bos gelopen had, naar Etten Leur. Aan goede voedingsvoorbereidingen zou het niet liggen. Ik had veel gedronken, een aantal shakes genomen en voor onderweg de H3O. Fabia zette ik bij het politiebureau. Ik liep naar de Nobelaer, zette daar m'n tas neer, kreeg een déja-vu gevoel van 3 jaar geleden en belde Maurice waar hij was. Hij was samen met Jacqueline bij de start. Ik was net te laat om de marathonlopers weg te zien gaan. De 5km lopers waren al terug, waaronder John die samen met een collega liep. We bleven kijken bij de start van de 10km waar Hans aan meedeed. Daarna zochten we een tentje om wat te drinken. Een verwarmd terras werd het met een zalige cappuchinno. Na een belletje kwamen John en collega eraan. Gezellig. De 10 km lopers konden we zien vanaf het terras. De laatste lopers werden gedubbeld door de eerste lopers. Op een gegeven moment kwamen de eerste marathonlopers ook voorbij om hun tweede ronde in te gaan. Mooi om te zien. 

Het werd tijd voor ons om nog wat in te lopen, nog 3 keer naar het toilet te gaan en toch maar de korte broek voor de driekwart om te ruilen. Slechte keuze bleek later. We stonden helemaal achterin het startvak waardoor we de eerste 2km flink moesten slalommen om een beetje ruimte te krijgen. Kost veel energie. Maurice liep voorop als haas en Jacq en ik erachter als konijntjes. Jacqueline zou kijken hoelang ze kon volgen, maar die is zo'n topvorm, dat zou wel goed komen. Na 6km had ik al het gevoel dat het niets zou worden, de benen voelden niet goed, gewoon blergh. Daarbij was het ook nog warm! Ik was boos, vooral op mezelf en begon te mopperen. Na 10km ging Maurice zachtjes aan op zoek naar Jacqueline en ik mopperde verder hardop. Sorry voor de krachttermen. Nog meer boosheid. Jacq en Maurice kwamen me voorbij, ik kon nog een klein stukje volgen, maar hun tempo was te hoog voor mij. Grrrr. Toch bleef ik ze in de verte wel zien en ik zag ook dat Maurice met iemand sprak. Bleek dat Koen te zijn. Koen met zijn gele bandana, niet te missen! Gezellig. Hij wandelde en vertelde dat hij de eerste helft, hij liep de hele marathon, te snel gelopen had. Let wel, het is zijn derde marathon op rij op zondag! Hoppa. Ik wandelde even met hem mee, we begonnen te dribbelen, maar Koen liet me gaan. Dat was op zo'n 17km. Tijd om het viaductje te beklimmen, ik begon en zag dat Jacq en Maurice al boven waren. Joehoe. Samen met een vrouw met roze petje begon ik aan de laatste km's. Zij had het zwaar, ik had het zwaar. Vlak voor de finish zag ik Hans nog met camera, daardoor kon ik er nog een pieppiepklein sprintje uittrekken en finishte ik in 1.55.56. Niet slecht, maar......ik wilde sneller. Maar ja, wat niet kan, kan niet, klaar! Jacq had een prachtig PR gelopen, gefeliciteerd! Maurice had zijn 25e halve marathon van dit jaar lekker uitgehopt, gefeliciteerd! Na 3 bekers water en een paar stukken sinaasappel, nagebabbel met Koen en Ronald die ik nog even zag gingen we terug naar de Nobelaer. Tassen pakken en douchen! Lekkere warme douches. Nageborreld werd er in het witte paard die zomaar John zijn naam hebben gebruikt voor een 'renjerot' arangement! Daar is het laatste woord nog niet over gesproken!

De terugreis verliep niet geheel zoals de planning was.....op de A27 gleed ik zo de file in. Waarom? Joost mag het weten. Thuis had Erik rodekoolschotel klaargemaakt en konden we direct aan tafel. Heerlijk! Glas wijn erbij. Toch heb ik nu, een dag later, natuurlijk een goed gevoel. Die 1.50 druk moet uit m'n hoofd, lekker lopen is het belangrijkst, goed trainen is belangrijk. Vanavond lekker spinnen, morgen een gezellige duurloop met I en E. Gezellig! 

Herbalife sportseminar

Volgende week zaterdag, 31 oktober, is er in de evenementenhal te Gorinchem een sportseminar dat georganiseerd wordt door Herbalife Nederland. Er zijn 2 sessies, de ochtendsessie is al uitverkocht (500 kaarten), maar voor de middagsessie zijn er nog kaarten beschikbaar. Wat kun je verwachten en wat zijn de kosten?

Het seminar gaat over voeding in de sport. Veel sporters weten namelijk niet wat voeding kan betekenen voor de sportprestaties. Goede voeding is de basis voor (top) prestaties. Tijdens dit seminar wordt helder uitgelegd wat de relatie tussen voeding en (top)sport is. Eén van de gastsprekers is Dr Luigi Gratton. Hij is als voedingsarts nauw betrokken geweest bij onder andere de grote sponsorships van Herbalife met de professionele voetbalclubs LA Galaxy, Valencia, Inter Milaan en KV Mechelen. Verder zullen er tal van (ex)topsporters aanwezig zijn om hun ervaringen met voeding en topsport te delen. Tijdens dit seminar komen praktijkvoorbeelden aan het woord en worden alleszeggende statistieken getoond. Natuurlijk komt de voeding van Herbalife aan bod, maar voeding in het algemeen is zo belangrijk als je sport. Als je sport heb je meer voeding nodig, je moet bv op je eiwitten letten, zorgen dat de balans van de verschillende voedingsstoffen goed is, zorgen dat je aanvult als je energie verbrand hebt. Heb je interesse, wil je weten wat voeding kan doen als je sport om bv je prestaties te bevorderen of bv je herstel te verbeteren, dan is dit een uitstekend moment om dat te doen.

Er zijn een aantal mogelijkheden. Je kunt voor €1,- naar een Sport Information Meeting van een uur (15.00-16.00) Een algemene informatie over sport en voeding waar Dr Luigi Gratton ook een presentatie zal geven. Je krijgt dan een goody bag. Of voor €15,- de gehele seminar volgen en alle deskundigen horen, vragen stellen en informatie opdoen. Hier wordt dieper in de materie ingegaan.(16.30-19.30) Het beloofd een zeer interessante dag worden, want er wordt een top secret onthulling gedaan.

Interesse? Neem contact met me op via mail of telefoon te vinden op mijn site.

En ja, je kunt gewoon meedoen met de weblogloop die Koen en Corné organiseren in de ochtend.

Weekend met verrassing

Na vorige week een geweldige zondag in Eindhoven doorgebracht te hebben om daar de marathon (hele en halve) lopers aangemoedigd te hebben èn weer veel bloggers gezien te hebben was het deze week 'rustweek'. Maar niet heus. Dat hadden we wel Eric, ons loopmaatje, wijs gemaakt. Het verhaal gaat als volgt.......Eric zou in Echternach (L) de marathon lopen. Super natuurlijk. Eric heeft al diverse keren met mij in wedstrijden meegelopen en tot menig PR gebracht. De laatste 12km van mijn marathon in Utrecht bv.  Elke zondag lopen we met z'n vieren een heerlijk rondje door de bossen en elke donderdag  trainen we bij de groep. Het zou wel erg leuk zijn om hèm eens aan te moedigen! Yvonne dacht daar hetzelfde over. Er werd eens flink gebrainstormd: hoe, waar, hoe ver? In 1 dag zou het niet lukken. Luxemburg is toch zo'n 3,5 uur rijden, de start zou om 10.00 zijn. Reken maar uit hoe vroeg we dan op zouden moeten staan, daarbij dan dezelfde dag ook nog eens terug rijden....neeeeeee. Ander plan. We maken er een weekend van! Leuk! Yvonne en haar man zorgden voor een oppas voor hun kinderen, Robin en Lisa kunnen goed voor zichzelf zorgen, ik boekte een hotel en verder vertelden we natuurlijk niets aan Eric. De voorpret was al een feestje op zich. Donderdag hadden we training (fartlek) en we wensten Eric veel succes...wij hadden immers een 'rustweek'. Zaterdagochtend haalden Erik en ik Yvonne en Herbert op en reden we op ons gemakje naar Trier. Mooie route. Een geweldig glooiend landschap. Prachtige uitzichten. Halverwege de middag checkten we in in ons hotel.

Ruime kamer, badkamer, alles erop en eraan. Na een opfrissing liepen we door het park achter het hotel naar het centrum van Trier een paar kilometer verderop.

Yvonne en Herbert waren hier al eerder geweest en waren enthousiast. 

De Porta Nigra. We slenterden door de straatjes, aten een verrukkelijke ijscoupe! Yvonne had al gezegd dat ze lekker ijs hadden in Trier. In het centrum zag je ook heel veel mensen met een ijsje. Tja, toen had ik meteen het gevoel dat ik persé ijs wilde. Gelukkig sloot de rest zich daarbij aan......  We zijn alle kleine straatjes doorgelopen en zagen ook de enorm grote Dom van Trier.

Hij past niet eens op de camera! Het werd tijd om te eten. De heren hadden diverse menukaarten op de markt bekeken. Alles in het Duits. Nu is mijn Duits erbarmelijk slecht! Bij 1 restaurant hadden ze de kaart ook in het Engels. De keuze was toen snel gemaakt en we gingen naar binnen bij Domstein. De serveerster was al een gezellige dame, het eten was zalig, het gezelschap was prettig, wat wil je nog meer? Nou.....we waren wel erg nieuwsgierig naar de 'Weinstube'. In ons gebrekkige Duits vroegen we ernaar. Bleek dat je beneden in de kelder ook kon eten. We zagen wel steeds mensen naar beneden gaan, maar dat het zo groot was, dat hadden we niet in de gaten. Yvonne en ik keken even om een hoekje.....het zat vol! Boven zat het ook vol. Terecht, want het eten was, ik zei het al, zalig. Met een goedgevulde buik liepen we terug naar het hotel waar we nog een kop koffie dronken. Daarna zochten we onze kamer op, want de volgende ochtend moesten we toch om 8.00 opstaan. We konden gebruik maken van het ontbijbuffet, wat we uiteraard deden! Een Herbalife-shake-loos weekend! Sinds jaren. Het ontbijtbuffet bestond uit diverse broodjes, vleeswaren, diverse kazen, jams, ei variaties, yoghurt, kwark, fruit, sapjes en koffie en thee. Er stond ook champagne, die flink genuttigd werd, maar niet door ons! Het smaakte heerlijk.

Trier-Echternach was een half uurtje rijden. We zouden niet bij de start staan, omdat dan de verrassing wel erg snel weg zou zijn. Toen we aankwamen zagen we al wat mensen staan, dus daar gingen we maar bij staan.

Grappig detail.....de ene kant van deze brug ligt in Luxemburg en de andere in Duitsland. De marathon heet ook wel, marathon van 2 landen. De lopers lopen langs de rivier de Sure. Het wachten was begonnen, we wisten niet precies op welk punt we stonden en hoe lang het zou duren voordat Eric voorbij zou komen. De eerste lopers werden aangekondigd door een auto, motoren, een quad en fietsers! Uiteindelijk zagen we dan 2 lopers aankomen, en daarna druppelsgewijs meer. De spanning liep op.....wanneer zou Eric eraan komen?  Yvonne zag Eric als eerste.....wij gillen, fluiten, ratelen....

Geweldig!! Volgens ons toch wel overdonderd kon Eric ook nog vertellen dat 'zij' "daar" stonden. Bedoelend zijn vrouw, dochters en meer familieleden. Wij liepen verderop naar "daar".....de brug onderdoor. Yvonne en ik lachend ernaartoe, maar.......we hadden wel allebei een grote hoed op....pas toen we die afdeden herkende Suzanne ons! Super! Het hele gezelschap ging naar de overkant van de brug, in Duitsland, naar het volgende aanmoedigingspunt. Er werd wel even een kofie en thee pauze ingelast bij een op de hoek gelegen restaurantje. Ons eerste punt waar we stonden was rond de 16km. Aan de andere kant van de brug, waar de lopers toen kwamen was het 32km punt. Ze waren langs het water van Echternach naar Bollendorf gelopen, daar over de brug en weer terug naar Echternach. Op 32km zag Eric er nog steeds goed uit. Hij liep in gezelschap van 2 andere mannen.

Jaja, dat zijn Yvonne en ik in vol ornaat. Wederom gingen we de brug over, richting de finish. Die was gelegen aan een plein met heel veel terrasjes! Nu scheen het zonnetje wel, maar het was toch wel erg lekker om even binnen op te warmen met een tosti en een (warme) chocomelk.

En weer steeg de spanning. We zagen vele lopers die we eerder gezien hadden. Zou Eric een PR lopen? Ja hoor.....met een megatijd van 3.39.57 kwam hij over de finish! Super, een PR van dik 5 minuten. Wat een kanjer. Wat een dag! Wij hebben ons uitermate vermaakt, het was erg leuk om te zien hoe iedereen reageerde. Missie geslaagd!

Na gezellig nageborreld te hebben, werd het helaas tijd om terug naar Nederland te gaan. We tankten nog goedkope benzine in Luxemburg (€1,04 per liter!!) en zette TomTom aan om ons naar huis te navigeren. Heerlijk zo'n weekend weg! Robin zei al vanochtend, "dat kunnen jullie best vaker doen".....nou ik denk dat we dat advies gaan opvolgen!

Foto's van Eindhoven

Foto's van Echternach